شروع کد نویسی در ++C


ناصر نادری 1395/03/29

بنام خدا .

در این جلسه قصد داریم وارد کد ++C بشیم  و شروع کنیم به برنامه نویسی. خوب اولین چیزی که در شروع نوشتن یک برنامه به یک زبان خاص مورد توجه قرار میگیره نحوه خروج اطلاعات یا به عبارت دیگر چاپ اطلاعات در خروجی در اون زبان هست . ++C به کمک فایل سرآیند iostream امکان چاپ و دریافت اطلاعات رو به شکل زیر فراهم  میکنه .


cout << "hi appinapps"; // چاپ یک رشته در خروجی
 cin >> Name; // دریافت محتوای یک متغییر از ورودی

برای اینکه این خطوط کار کنه باید کد زیر که کد پیش پردازنده  وارد کننده فایلهای سرآیند هست (چی گفتم) رو به اول برنامه تون اضافه کنید.


#include <iostream>

پیش پردازنده با علامت # شروع میشه. کامپایل نمیشه. و آخرش علامت سیمی کولون یا ';' نمیذاریم.  این دستور کتابخانه موجود در فایل سرآیند iostream که مربوط به ورودی خروجی میشه و معادل system.io در زبانهایی مثل جاوا  هست رو به برنامه ما اضافه میکنه.

نکته : اگر این دستور رو نداشتیم باید از دستورات توکار زبان C مثل printf  استفاده میکردیم.همونطور که قبلا هم خدمتتون عرض کردم  برای اجرای یک برنامه به زبان ++C  حداقل یک تابع main که سیستم عامل اون رو به عنوان نقطه اجرا میشناسه لازمه که باشه. تابع main رو بصورت زیر تعریف میکنیم :



int main () {// body }   //حالت اول و ساده ترین حالت
int main (int argc, char *argv[]) { //body } // تعریف با دو آرگومان که در خط فرمان در هنگام فراخوانی به تابع داده میشه
int main (int argc, char *argv[] , other_parameters ) { //body }//تعریف با پارامتر های بیشتر

argc : یک عدد غیر منفی که نشاندهنده تعداد آرگومانهای  پاس داده شده به برنامه از طریق فراخواننده برنامه ست

argv : یک  اشاره گر به یک ارایه از نوع رشته ای که میتونیم توش آرگومانهای 0 تا چند گانه رو هنگام فراخوانی بهش پاس بدیم

مثلا میتونید برنامه اجرایی و کامپایل شده myprogram رو با آرگومانهاش مثل حالت زیر از خط فرمان فراخوانی کنید.


>myprogram argument1 argument2

نکته : توی این سری از آموزشها ما از Code::Block برای نوشتن و تست برنامه هامون استفاده میکنیم .  شما میتونید از Visual Studio یا هر برنامه دیگه ای برای اینکار استفاده کنیم.

از مسائل مهم دیگه در کدنویسی آشنایی با انواع متغییرهایی هست که استفاده میشن. در ++C انواع زیر پشتیبانی میشه . 

bool : نوع منطقی یا Boolean که برای نگه داری مقدار true یا بیت 1 ,false یا بیت 0 استفاده میشه char : برای نگه داری یک کاراکتر استفاده میشه int : برای نگه داری اعداد صحیح float: اعداد اعشاری double: اعداد اعشاری با طول اعشار دوبل void : نوع خالی (ظرف خالی آماده تبدیل به انواع دیگه) wchar_t :  نوع کاراکتری توسعه یافته

همین انواع اولیه رو میتونیم با علامت(signed) بدون علامت(unsigned)، با طول زیاد(long) و باطول کوتاه (short ) تعریف کرد.

 

نوع طول برحسب بایت رنج اعداد قابل ذخیره سازی
char 1byte -127 to 127 or 0 to 255
unsigned char 1byte 0 to 255
signed char 1byte -127 to 127
int 4bytes -2147483648 to 2147483647
unsigned int 4bytes 0 to 4294967295
signed int 4bytes -2147483648 to 2147483647
short int 2bytes -32768 to 32767
unsigned short int Range 0 to 65,535
signed short int Range -32768 to 32767
long int 4bytes -2,147,483,648 to 2,147,483,647
signed long int 4bytes مثل نوع long
unsigned long int 4bytes 0 to 4,294,967,295
float 4bytes +/- 3.4e +/- 38 (~7 digits)
double 8bytes +/- 1.7e +/- 308 (~15 digits)
long double 8bytes +/- 1.7e +/- 308 (~15 digits)
wchar_t 2 or 4 bytes  

برنامه پایین رو بنویسید و اجرا کنید.



#include <iostream>

using namespace std;
int main()
{

    int Number=200;
    float Avrage=18.5;
    char Ch='N';
    double PI=3.141592653;
    bool SIGN=true;
    long id=125654895;

    cout << "صحیح : " << Number;
    cout << "اعشار کوتاه : " << Avrage;
    cout << "کاراکتری : " << Ch;
    cout << "اعشار دوبل : " << PI;
    cout << "منطقی : " << SIGN;
    cout << "صحیح بزرگ : " << id;

    return 0;
}

تاجلسه بعد در پناه حق...

 

فایلهای ضمیمه
توجه! هیچ فایل ضمیمه ای برای این مطلب یافت نشد
درباره نویسنده
admin
ناصر نادری
prgnaderi@hotmail.com
فوق لیسانس مهندسی نرافزار- برنامه نویس و مدرس دانشگاه
نظرات شما
نظر جدید